|
|
|
|
|
|
Marek Chojnacki Techniki inspiracji Ośrodek
Badania Rynku Sztuki Współczesnej 2004 Przygotowanie wydawnicze ARS NOVA |
|
|
|
Przypomnij sobie, jak wygląda słynna krzywa
wieża w Pizie. Zapewne widzisz w myślach nieco przekrzywiony owalny kształt,
mający u podstawy właśnie okrąg. Wyobraź sobie jednak, że ta budowla została
wzniesiona na podstawie: 1. kwadratu, 2. trójkąta, 3. kuli. Rozważając
wariant 1., z pewnością dostrzeżesz, jak niepokojąco zakłócił się rytm kolumn
na każdej kondygnacji. Do tej pory ich ilość była obojętna, jako że okrągła
kampanila nie wyznacza ani początku, ani końca arkadowej fasady. Teraz jednak
pojawił się estetyczny zgrzyt – i oto wariant 1. wydaje się gorszy od
oryginału. Idźmy
dalej. W wariancie 2. sytuacja zmienia się o tyle, że do zagadkowej kwestii
liczby kolumn dochodzi problem odpowiedniego zagospodarowania przestrzeni
pomiędzy nimi, zwłaszcza tych na krawędziach graniastosłupa. I wreszcie wariant 3. Gdyby podstawą wieży miała być kula, byłoby to możliwe jedynie w taki sposób, że kształt walca zostałby nałożony najwyżej na jej połowę. Teraz możemy sobie wyobrazić wychylenie wieży w dowolnym kierunku, bowiem walec oparty na kuli na to pozwala, a przy tym odpada kłopot z liczbą kolumn. Po co zaś ta spekulacja? Otóż budowniczowie tego obiektu nie przewidzieli, że walorem (i unikatową cechą) wieży będzie jej pochylenie, wybrali zatem wersję pionową. Tę zaś możemy sobie wyobrazić tylko wtedy, kiedy po rozważeniu możliwości wielu wychyleń, w różne strony, opcją „wypadkową” stanie się na powrót ustawienie pionowe. Właśnie dzięki kuli- przegubowi możliwa jest rekonstrukcja oryginału, przynajmniej w wyobraźni. „Prostowanie krzywej wieży” to jedno z ćwiczeń proponowanych w tomie. Ćwiczenie intrygujące, prawda? Jaki może być jego cel? Dowiesz się, czytając Techniki inspiracji – książkę cieszącą się wielkim powodzeniem, zwłaszcza wśród młodych czytelników. |
|
|
|
|
|
